Mededeling in verband met Corona – UPDATE

Dinsdagavond hebben we allemaal van premier Rutte kunnen horen dat de Corona-maatregelen m.b.t. buitenactiviteiten weer worden aangescherpt. Dit heeft helaas tot gevolg dat alle trainingen tot 1 november worden geannuleerd.

Bij voorbaat dank voor uw begrip in deze vervelende situatie!

Winter Werktest geannuleerd

Vanwege het coronavirus kan de  Jhs St. Hubertus Winter Werktest van 18 oktober a.s. helaas geen doorgang vinden.

In plaats daarvan is er op deze datum een reguliere training.

Image
Image

Annulering viering 50-jarig bestaan

In verband met de recent aangekondigde corona maatregelen kan het jubileumfeest ter gelegenheid van het 50-jarig bestaan van Jhs St. Hubertus helaas geen doorgang vinden.

Image

Impressie SJP Delft 30 augustus 2020

De uitslag:

Image
Image

De Jhs St. Hubertus Wisseltrofee is ter beschikking gesteld door :
Aannemersbedrijf A. de Reus
en
FixPlan Bouw & Onderhoud.

Aline de Reus overhandigt hier de trofee aan de winnaar Kees de Wilde.


Image

De foto's zijn toegevoegd aan de fotogalerij.
Met dank aan onze fotograaf Oscar Kramer die onder zeer natte weersomstandigheden voor een mooie impressie van de SJP heeft gezorgd.

Link naar de foto's

De complete uitslag treft u aan op de site van Orweja.

Impressie SJP 2020

  • sjp2020

Kennismaken met Lilian Solleveld

Wie is Lilian Solleveld?

In het dagelijks leven ICT-specialist bij de provincie Zuid-Holland en een enthousiast voorjager van de Duitse Staande Korthaar Gaudi.

Voordat ik met hondentraining begon was ik actief met paarden, met name in de dressuur. Omdat de combinatie van een paard én een dochter én werken niet echt handig was, ben ik gestopt met de paardensport en na verloop van tijd is daar de hondensport voor in de plaats gekomen. Ik zie in het trainen van een jonge jachthonden heel veel overeenkomsten met het opleiden van een jong paard. Samen met de hond stap voor stap toewerken naar een bepaald einddoel en daarbij een goede band opbouwen vind ik het leukste wat er is.

Hoe ben je in aanraking gekomen met  jachthonden en jachthondentraining?

Dertien jaar geleden kreeg ik mijn eerste jachthond, Weimaraner Tapas, een schat van een hond maar erg temperamentvol. Ik heb veel met haar gedaan en daardoor ook veel geleerd, gehoorzaamheidstrainingen bij de Kynologenclub, daarna jachthondentraining, heel veel proeven gelopen bij de KNJV en de NOJG en veel op eendenjacht in de Reeuwijkse polder.

Wat is jouw favoriete jachthondenras en waarom?

De staande hond is absoluut mijn favoriet. Ik zou bij een volgende hond zeker weer kiezen voor een Duitse staande korthaar maar de Draadhaar, de Slowaak en de Weimaraner vind ik ook leuk.

Wat typeert jou als trainer?

In de training vergelijk ik het uitvoeren van een apporteeropdracht met een gedragsketting die uit allemaal losse schakeltjes bestaat. In iedere training probeer ik de nadruk te leggen op één onderdeel van die gedragsketting. Als je al die kleine onderdeeltjes los van elkaar traint dan komt uiteindelijk alles weer samen in een apport wat 'model' wordt uitgevoerd.

Wat vind je het lastigste en wat vind je het mooiste aan het trainen van voorjagers met hun honden?

Tja, misschien dat ik deze vraag beter kan beantwoorden als ik wat langer training geef. Ik verwacht van de voorjagers dat ze thuis voldoende oefenen, zodat we stappen kunnen maken. Doen ze dat niet, vind ik dat lastig en niet eerlijk naar de hond toe. Doen ze dat wel en boeken ze progressie, dan geeft mij dat veel voldoening!

Kennismaken met Ceciel Smits

Wie is Ceciel Smits?
Een gedreven en gepassioneerde jachthondeninstructeur en voorjager van Staande Honden. Ik woon in De Hoef samen met mijn partner en twee honden: Ischia, een Duitse Staande Korthaar van acht jaar en Aimee, een Slowaakse Ruwharige Staande Hond van drie jaar.
Hoe ben je in aanraking gekomen met jachthonden en jachthondentraining?
Door mijn eerste hond, een Weimaraner. We wilden een sportieve hond omdat we veel wandelden. Ik ben toen met hem gaan trainen; eerst gehoorzaamheid en daarna jachttraining. Hierdoor ben ik zo enthousiast geworden dat ik de instructeursopleiding ben gaan volgen.
Wat is jouw favoriete jachthondenras en waarom?
De staande jachthond heeft mijn voorkeur, na mijn Weimaraner heb ik drie Duitse Staande Kortharen voorgejaagd. Momenteel train ik met Aimee, een Slowaakse Ruwhaar. Zij heeft alles wat ik in een staande hond wil zien: passie, goed trainbaar, een fijn karakter en ze heeft brains.
Wat typeert jou als trainer?
Trainen op succes en met plezier zijn mijn uitgangspunten.  Ik neem een stap terug in de oefening als dit nodig is en begeleid de voorjager graag individueel; geen combinatie is hetzelfde, elk team is uniek heeft zijn eigen talenten en mogelijkheden.
Wat vind je het lastigste en wat vind je het mooiste aan het trainen van voorjagers met hun honden?

Lastig is niet het goede woord; wat ik jammer vind is, is als de voorjager ‘thuis’ te weinig tijd investeert in de training van de hond. Wat ik hoop  en nastreef is dat een voorjager door mijn manier van trainen de motivatie krijgt deze training doordeweeks voort te zetten. En daarbij mijn uitgangspunten meeneemt, trainen met plezier en op succes!
Het mooiste aan het trainen van voorjagers + hond vind ik als er na verloop van tijd er een goede sfeer ontstaat in de groep, men van elkaar wil leren en elkaar support. Dit verhoogt het plezier tijdens de les (ontspannen mensen leren beter…. )

En nog mooier is het als voorjager + hond naar elkaar toegroeien tijdens de cursus en ze echt ‘samen’ aan het werk te zien. Daar wordt ik blij van!

Kennismaken met Hans Kalkman

Wie is Hans Kalkman?

Hans Kalkman is een al jaren gepensioneerde elektronica specialist, werkzaam geweest 20 jaar voor de Luchtmacht en 20 jaar voor NAVO. Onderhield radarapparatuur, simulators en communicatie apparatuur. 

Hoe ben je in aanraking gekomen met  jachthonden en jachthondentraining?

Heel mijn leven heb ik honden gehad, waarvan de laatste 35 jaar 5 Golden retrievers , 1 Springer spaniël en sinds 2 jaar een labrador. Toen ik 35 jaar geleden een Golden pup kocht kwam ik er achter dat het een jachthond was en wel een retriever. Dat was mijn eerste contact met apporteertraining en de jacht.

Na wat goede resultaten op wedstrijden, werd ik gevraagd door KNJV afdeling Rijn en Duin om apporteertraining te geven aan een groep cursisten. Dat doe ik nog steeds.
Twee maal ben ik uitgenodigd voor de Nimrod, waarvan één keer een 2e plaats.

Ik ben enige jaren lid geweest van de trainersgroep van JHS st. Hubertus. Toentertijd heb ik naar voorbeeld van het oude logo van Hubertus het huidige logo van JHS Hubertus ontworpen. 

Vanaf 2000 ben ik in het bezit van een jachtakte. Sindsdien heb ik redelijk ervaring opgedaan in de praktijk jacht. Al meer dan 25 jaar pickerup voor diverse jachten in Nederland en België. Voor een aantal (20+) van die jachten zorg ik voor het honden werk. Daarvoor heb ik een lijstje met voorjagers met goede honden, die mij helpen het geschoten wild binnen te brengen.

Wat is jouw favoriete jachthondenras en waarom?

Door mijn ervaring als trainer en jager heb ik geen directe voorkeur voor een ras. Wel vind ik bepaalde rassen beter geschikt voor het apporteerwerk , wat in mijn jachten de hoofdmoot is, dan andere. Uiterlijk is niet belangrijk voor mij, wat voor mij geld is karakter en aanleg. Daarnaast is het een vereiste dat mijn hond uit een pure werklijn komt. Selectie op schoonheid cq uiterlijk is de pest voor veel rassen geweest en nog steeds. Aangezien mijn honden voor het grootste deel apporteerwerk moeten doen prefereer ik een retriever, hoewel mijn Springer spaniël Ice een super apporteerder is. Ik erger mij vaak als zogenaamde ras eigenschappen de oorzaak genoemd wordt waarom de hond iets goed of iets verkeerd doet. Niet elke labrador heeft "will to please" en niet elke draadhaar is keihard in tegendeel. 

Wat typeert jou als trainer?

Als trainer heb ik op bepaalde delen van de training een andere mening dan een aantal andere trainers. Sommige trainers vinden dat een hond moet luisteren punt! Echter wordt vaak vergeten om zich af te vragen of de hond begrijpt wat je van hem wilt. Men verwacht dat de hond vanaf een paar maanden onze Nederlandse taal beheerst. Men begint bijvoorbeeld met het woord "zit" te gebruiken voordat de hond zit heeft geleerd. Het "zit" commando is een van de commando's waar naar mijn mening belachelijk te veel aandacht aan besteed wordt. Als ik aan een cursist vraag waarom de hond moet zitten bij het afgeven van een dummy is het meest gegeven antwoord "omdat het zo hoort" of "zo heb ik het geleerd". Als op een SJP een hond niet zit krijg je meestal één punt aftrek dus "maar" een 9. Geloof me als mijn hond een gans brengt en ik zit onderin een sloot en hij gaat zitten boven me aan de kant dan kan ik er niet bij. Mijn honden hebben maar één doel en dat is het apport in mijn hand te leggen.

Communicatie met de hond is het aller belangrijkste in training. Een opdracht niet goed uitvoeren is voor 80% omdat de hond niet begrijpt wat er van hem verlangd wordt. Voor honden heeft de toon waarop een commando gegeven wordt veel meer impact dan het woord zelf. Vaak vind ik dat er veels te veel wordt gepraat tegen de hond. Soms hoor ik 10 of meer woorden , terwijl één nodig is. Ook beloningen zijn vaak geen beloning, heel vaak wordt het woord "braaf" gebruikt zonder dat de hond dat ziet als een beloning. Soms denk ik dat dit gedaan wordt om de omstanders te laten zien dat je jouw hond beloond, maar het effect voor de hond is nul. Ja belonen is uiterst belangrijk maar het moet wel zijn voor dat waarvoor je de hond belonen wilt. De beloning moet uit het hart zijn, echt gemeend niet omdat het zo hoort. Timing is erg belangrijk, te laat belonen dan beloon je voor dat wat de hond na het gedrag doet en niet waarvoor je hem belonen wilt.

Ik weet dat ik als trainer niet makkelijk ben en soms te direct met mijn mening over iets of iemand. Ik kan heel ongemakkelijk worden als een hond bestraft wordt terwijl de baas de oorzaak is van wat er verkeerd gaat.

Wat vind je het lastigste en wat vind je het mooiste aan het trainen van voorjagers met hun honden?

Het lastigste vind ik tijdens de training te accepteren dat cursisten niet opletten wat er van hun verlangd wordt. Een proef opnieuw uit moeten leggen als er al een aantal cursisten de proef gedaan hebben. Men mag best met elkaar kletsen , echter de training staat voorop. De andere cursisten bezig zien is erg leerzaam, misschien nog wel meer dan met je eigen hond bezig te zijn. Ik kan genieten als een cursist echt blij is met zijn of haar hond als die iets goed doet en je dan ziet dat de hond weet dat zijn baas blij is. Vaak zie je een hechte band tussen baas en hond als beide plezier hebben in het apporteerwerk.

Wijziging Reglement Jachthondenproeven

In de tekst van proef E: apport uit diep water staat op dit moment:

“De hond die vóór de waterkant na ingesprongen te zijn, kan worden afgestopt is niet onhoudbaar ingesprongen en kan maximaal een 8 krijgen”.

Deze tekst is niet correct. Aangezien de inzetplaats in het huidige reglement tussen de 5 en 10 meter van de waterkant mag liggen, moet deze tekst worden aangepast. Er is namelijk alleen sprake van houdbaar inspringen op het moment dat de hond gestopt wordt, binnen 5 meter vanaf de plaats van de voorjager.

De juiste tekst is: “De hond die na het inspringen binnen 5 meter vanaf de plaats van de voorjager wordt gestopt, is niet onhoudbaar ingesprongen en kan maximaal een 8 krijgen.”

Hiermee is de regelgeving omtrent houdbaar inspringen bij proef D, E en G gelijkgesteld.

Klik op onderstaande afbeelding om het Pdf bestand met het ARP direct te openen.

HK

Hans Kalkman is een al jaren gepensioneerde elektronica specialist, werkzaam geweest 20 jaar voor de Luchtmacht en 20 jaar voor NAVO. Onderhield radarapparatuur, simulators en communicatie apparatuur.

Heel mijn leven heb ik honden gehad, waarvan de laatste 35 jaar 5 Golden retrievers , 1 Springer spaniël en sinds 2 jaar een labrador. Toen ik 35 jaar geleden een Golden pup kocht kwam ik er achter dat het een jachthond was en wel een retriever. Dat was mijn eerste contact met apporteertraining en de jacht.

Na wat goede resultaten op wedstrijden, werd ik gevraagd door KNJV afdeling Rijn en Duin om apporteertraining te geven aan een groep cursisten. Dat doe ik nog steeds.

Twee maal ben ik uitgenodigd voor de Nimrod, waarvan één keer een 2e plaats.

Ik ben enige jaren lid geweest van de trainersgroep van JHS st. Hubertus. Toentertijd heb ik naar voorbeeld van het oude logo van Hubertus het huidige logo van JHS Hubertus ontworpen.

Vanaf 2000 ben ik in het bezit van een jachtakte. Sindsdien heb ik redelijk ervaring opgedaan in de praktijk jacht. Al meer dan 25 jaar pickerup voor diverse jachten in Nederland en België. Voor een aantal (20+) van die jachten zorg ik voor het honden werk. Daarvoor heb ik een lijstje met voorjagers met goede honden, die mij helpen het geschoten wild binnen te brengen.

Mij is gevraagd wat mijn favoriete hondenras is. Door mijn ervaring als trainer en jager heb ik geen directe voorkeur voor een ras. Wel vind ik bepaalde rassen beter geschikt voor het apporteerwerk , wat in mijn jachten de hoofdmoot is, dan andere. Uiterlijk is niet belangrijk voor mij, wat voor mij geld is karakter en